கனவைத் துரத்தும் நாய்கள்.

கனவிலும்
நனவிலும்
எ்னைச் சுற்றி ஊளையிட்டுத்திரியும்
ஒரு கூட்டம் நாய்கள்.

நான் ஒன்றும் மணிவாசகர் இல்லைத்தான்
எனினும..
எனைச்சுற்றி நடப்பது என்னவோ
நரிகளைப் பரிகளாக்கிய கதைதான்.

 இந்த
உயிரின் ஆழம் வரை  செல்லும் ஊளை.
நாய்களுக்குரியதல்ல.
இது நடுக்காட்டில் எங்கோ
பிணம் தின்று கொழுத்த பேய்கள் மொழி.

பேய்களைப்பிடித்து நாய்களாக்கியது யார்.


என் மனசில் இப்போதெல்லாம்  துழாவும் ஒற்றைக் கேள்வி இதுதான்.

பல வேளைகளில்..
நாய்க்கும் நரிக்கும் பிறந்த கலப்பு இனம்போலும் தெரியும்.
அவை ஒன்று, இரண்டல்ல, எண்ணிற் பல.

ஒன்று , எனது  வேகமான நடைகளின் போது காலை இடறி ஓடும்.
இன்னொன்று ,
நடக்கும்  போது கூடவே வரும்.
குறிப்பறிவது போல்   கொள்ளிக் கண்களை  விரித்து
என்மனதை வேவு பார்க்கும்.

 சில வேளை இரண்டு இணைந்து நான் உட்காரும் முன்னே என் ஆசனங்களில் சிறுநீர் கழிக்கும்.

அவற்றில் ஒன்று உடலால் உராய்ந்து என் சுற்றுப்புறங்களை
 சுத்தம் செய்வதாய் பாவ்லா  காட்டுவதும் உண்டு. 

விலகிக் கண்மூடின்
என்
கனவுகளில்
எப்போதும் வரும் அதே ஒற்றைப் பனைக் காட்டில்
ஓலமிட்டு
நான் ஓட
பின்னால்
இவற்றில் சில.

என் நன்மைக்காக இந்த சாத்தான்களை
இங்கே அனுப்பியதாய்
அசரீரி கேட்டது ஒரு நாள்.

நான் நம்பவில்லை
தேவ வசனங்களை எந்த சாத்தான்
எப்படித்தான் ஓதினாலும்
அது
திறக்கப்போவது என்னவோ
நரகத்தின் வாயிலைத்தான்.

அழையாமல் வந்த
இநத அசிங்கப் பிறவிகள்
அடிக்கடி  கடித்ததில்
கிழிந்து தொங்குகிறது

அழுக்குத்துணியாக
என்
தனிமனித வாழ்வு.